А а
буква:аΌπως το a στο αγγλικό «father». Άτονο είναι πιο σύντομο, κοντά στο a του «sofa».
Μεγάλο μέρος του κυριλλικού προήλθε από το ελληνικό αλφάβητο, οπότε πολλά γράμματα θα σας φανούν γνώριμα. А = Α.


Βιβλιοθήκη
Τα βουλγαρικά έχουν 30 κυριλλικά γράμματα. Πολλά μοιάζουν γνωστά – μερικά είναι παγίδες. Πάτησε ένα γράμμα για να το ακούσεις και να το σχεδιάσεις.
Έναρξη μαθήματοςΌπως το a στο αγγλικό «father». Άτονο είναι πιο σύντομο, κοντά στο a του «sofa».
Μεγάλο μέρος του κυριλλικού προήλθε από το ελληνικό αλφάβητο, οπότε πολλά γράμματα θα σας φανούν γνώριμα. А = Α.


Όπως το b στο αγγλικό «bed». Στο τέλος της λέξης ακούγεται p: το «хляб»
(ψωμί) τελειώνει σε p.
Μοιάζει με 6. Είναι πραγματικό μπ (b) — σε αντίθεση με το ελληνικό β, που είναι v.


Όπως το v στο αγγλικό «van» — ποτέ όπως το αγγλικό b. Στο τέλος της λέξης ακούγεται f: «лъв»
.
Ακριβώς όπως το ελληνικό Β (βήτα): ήχος β. «вълк»
= βαλκ.


Σκληρό γκ, όπως στο αγγλικό «go» — ποτέ σαν j.
Μοιάζει με Γ (γάμμα), αλλά είναι σκληρό γκ, όπως στο «γκολ»: «гъба»
.


Όπως το d στο αγγλικό «dog». Στο τέλος της λέξης ακούγεται t: «град»
.
Μοιάζει με Δ (δέλτα), αλλά είναι σκληρό ντ, όπως στο «ντομάτα». Το πεζό «д» στις βουλγαρικές γραμματοσειρές μοιάζει με δ ή g.


Όπως το e στο αγγλικό «bed». Δεν διαβάζεται ποτέ «ye».

Όπως το s στο αγγλικό «pleasure». Στο τέλος της λέξης ακούγεται sh: «нож»
.


Όπως το z στο αγγλικό «zoo».
Μοιάζει με 3. Είναι ζ, όπως το ελληνικό ζ.


Όπως το ee στο αγγλικό «see», αλλά σύντομο.
Μοιάζει με καθρεφτισμένο Ν — είναι το φωνήεν ι, όπως το ελληνικό ι.

Όπως το y στο αγγλικό «boy» ή «yes» — σαν το ι στο «ρολόι».


Όπως το k στο αγγλικό «sky» — χωρίς φύσημα αέρα, σαν το ελληνικό κ.


Όπως το l στο αγγλικό «ball»· πριν από е και и είναι πιο ελαφρύ, όπως το l στο «leaf».
Ακριβώς όπως το Λ (λάμδα) — ο ίδιος ήχος λ.


Όπως το m στο αγγλικό «mum».


Όπως το n στο αγγλικό «no» — δεν είναι H!
Μοιάζει με Η (ήτα), αλλά είναι ν — όχι ι: «нос»
= νος.


Όπως το o στο βρετανικό «pot», αλλά πιο στρογγυλό. Άτονο γέρνει λίγο προς το u.


Όπως το p στο αγγλικό «spot».
Ακριβώς όπως το Π (πι) — ο ίδιος ήχος π.

Κυλιόμενο (παλλόμενο) r, όπως στα ισπανικά ή στα ιταλικά — και στα ελληνικά.
Ακριβώς όπως το Ρ (ρο) — ο ίδιος ήχος ρ: «риба»
.


Πάντα σ, όπως στο αγγλικό «sun» — ποτέ k.
Όπως το παλιό ελληνικό μηνοειδές σίγμα Ϲ — ήχος σ.


Όπως το t στο αγγλικό «stop».
Όπως το Τ (ταυ). Στον γραφικό χαρακτήρα το πεζό «т» μοιάζει με m.


Όπως το oo στο αγγλικό «food», αλλά πιο σύντομο — σαν το ελληνικό ου.
Μοιάζει με Υ (ύψιλον), αλλά είναι ου, όχι ι: «ухо»
.

Όπως το f στο αγγλικό «fun».
Ακριβώς όπως το Φ (φι) — ο ίδιος ήχος φ.

Όπως το ch στο σκωτσέζικο «loch», αλλά πιο μαλακό — ποτέ άφωνο.
Ακριβώς όπως το Χ (χι) — ο ίδιος ήχος: «хляб»
.


Όπως το ts στο αγγλικό «cats» — σαν το ελληνικό τσ.


Όπως το ch στο αγγλικό «church».

Όπως το sh στο αγγλικό «shop».


Δύο ήχοι: sh + t, όπως στο αγγλικό «ashtray»: «щъркел»
, «поща»
.
Κανονικό φωνήεν, όπως το u στο αγγλικό «but» ή το a στο «sofa».

Δεν είναι ήχος από μόνο του: εμφανίζεται μόνο στο «ьо» και μαλακώνει το σύμφωνο πριν από το о — το «шофьор»
ακούγεται σοφ-ΓΙΟΡ.
Όπως το «γιου»: y + u. Μετά από σύμφωνο το μαλακώνει.

Όπως το «για» στο «γιαγιά»· μετά από σύμφωνο το μαλακώνει.

