Μάθε βουλγαρικά

Γραμματική · A2

Ο παρατατικός: ча́каше, рабо́теше

Ο παρατατικός ζωγραφίζει το φόντο και τις συνήθειες του παρελθόντος· τον αναγνωρίζετε από το «⁠-ше⁠» στους τύπους του «⁠ти⁠» και του «⁠той⁠».

Το ατελές ζωγραφίζει το παρελθόν ως φόντο ή συνήθεια: τι συνέβαινε, τι συνέβαινε παλιά.

  • «⁠Като дете живеех на село.⁠» — Ως παιδί ζούσα σε ένα χωριό.
  • «⁠Валеше, когато излязох.⁠» — Έβρεχε όταν βγήκα έξω.

Θα τον αναγνωρίσετε από το -ше στον τύπο για «⁠ти⁠» / «⁠той⁠»: «⁠чакаше⁠», «⁠работеше⁠», «⁠пишеше⁠».

Καταλήξεις: аз -х, ти / той -ше, ни́е -хме, ви́е -хте, те -ха. Μάθετε και το στέλεχος: «⁠чаках⁠», «⁠работех⁠», «⁠пишех⁠», αλλά «⁠четях⁠».

Αόριστος ή παρατατικός; Ο αορίστας είναι ένα γεγονός, ένα βήμα στην ιστορία. Το ατελές είναι η σκηνή γύρω από αυτό: «⁠Той гледаше телевизия, когато телефонът звънна.⁠» — Έβλεπε τηλεόραση όταν χτύπησε το τηλέφωνο.

чакамработяпиша
азчакамчакахработяработехпишапишех
тичакамчакашеработяработешепишапишеше
той / тячакамчакашеработяработешепишапишеше
ниечакамчакахмеработяработехмепишапишехме
виечакамчакахтеработяработехтепишапишехте
течакамчакахаработяработехапишапишеха

Παραδείγματα

Като дете живеех на село.

Όταν ήμουν παιδί, ζούσα σε χωριό.

Валеше, когато излязох от вкъщи.

Έβρεχε όταν έφυγα από το σπίτι.

Всеки ден баба ми правеше баница.

Η γιαγιά μου έφτιαχνε μπάνιτσα κάθε μέρα.

Какво правеше, когато ти се обадих?

Τι έκανες όταν σου τηλεφώνησα;

Беше топло и хората се разхождаха в парка.

Έκανε ζέστη και ο κόσμος έκανε βόλτες στο πάρκο.

Για όσους μιλούν τη γλώσσα σου

Η ίδια διάκριση με τον ελληνικό παρατατικό και αόριστο: «⁠пишех⁠» ≈ έγραφα, «⁠написах⁠» ≈ έγραψα.

Γρήγορο κουίζ

Когато бяхме малки, ___ на плажа всеки ден.

Той ___ книга, когато влязох.

Ποιος τύπος είναι παρατατικός;

___ дъжд, затова останахме вкъщи.

Ο παρατατικός είναι για το φόντο και τις συνήθειες του παρελθόντος· ο αόριστος για ολοκληρωμένα γεγονότα.

Γραμματική

Σύγκριση: по- και най-

Βάλτε μπροστά «⁠по-⁠» για το «⁠πιο …/-τερος⁠» και «⁠най-⁠» για το «⁠ο πιο …/-τατος⁠»· το «⁠από⁠» της σύγκρισης είναι «⁠от⁠».

A2

Κτητικά: мо́ят και ми

Το «⁠μου⁠» έχει μακρύ τύπο πριν από το ουσιαστικό («⁠моята кола⁠») και βραχύ καθημερινό τύπο μετά από αυτό («⁠колата ми⁠»).

A2