A2 · Ενότητα 7
Παιδικές αναμνήσεις
Θα μιλήσεις για τα παιδικά σου χρόνια και θα ξεχωρίζεις δύο παρελθοντικούς χρόνους.
Νέες λέξεις
παιδική ηλικία
ανάμνηση
Όχι «памет»
(η ικανότητα): το «спомен»
είναι κάτι συγκεκριμένο που θυμάσαι.
θυμάμαι
«Помниш ли…?»
= Θυμάσαι…;
θυμάμαι
«Спомням си за…»
= αναπολώ κάτι.
όταν ήμουν παιδί
Μια γυναίκα λέει «като малка»
. Επίσης: «като дете»
(ως παιδί).
μεγαλώνω
χωριό
«На село»
= μέσα/στο χωριό, την εξοχή.
αυλή
играчкаigrachkaπαιχνίδι
училищеσχολείο
φίλος
Για γυναίκα: «приятелка»
. Το «Приятелят ми»
μπορεί να σημαίνει και «ο φίλος μου (το αγόρι μου)».
γονιός
τότε
κάθε
«Всеки ден»
(κάθε μέρα), «всяка сутрин»
, «всяко лято»
.
συχνά
бабаbabaγιαγιά
дядоdyadoπαππούς
Αρσενικό, παρά το -о. Ο «Дядо Коледа»
είναι ο Άγιος Βασίλης.
μένω, ζω
«Живея в София.»
Πριν από в ή ф, το «в» γίνεται «във»: «във Варна»
.
παίζω
Χωρίς πρόθεση: «играя футбол»
, «играя табла»
.
Μια παλιά φωτογραφία
Μαρία, φίλη
Леле, стара снимка! Ти ли си това като дете? Къде е?
Ουάου, μια παλιά φωτογραφία! Εσύ είσαι μικρός; Πού είναι αυτό;
На село при баба ми. Там израснах.
Στο χωριό, στη γιαγιά μου. Εκεί μεγάλωσα.
Μαρία, φίλη
Често ли ходеше там?
Πήγαινες συχνά εκεί;
Да, всяко лято ходех при баба и дядо.
Ναι, κάθε καλοκαίρι πήγαινα στον παππού και τη γιαγιά μου.
Μαρία, φίλη
А кой е любимият ти спомен оттам?
Και ποια είναι η αγαπημένη σου ανάμνηση από εκεί;
Една вечер дядо ме заведе за риба на реката.
Ένα βράδυ ο παππούς με πήγε για ψάρεμα στο ποτάμι.
Μαρία, φίλη
Колко хубаво! Аз като малка живеех в града и рядко ходех на село.
Τι ωραία! Εγώ μικρή ζούσα στην πόλη και σπάνια πήγαινα στην εξοχή.
Γραμματική
Δύο παρελθοντικοί χρόνοι. Το ατελές ζωγραφίζει το φόντο και τις συνήθειες: «Всяко лято ходехме на село»
, «Баба правеше баница»
. Ο αορίστας προωθεί την ιστορία — ένα ολοκληρωμένο συμβάν: «Една зима натрупа много сняг»
. «Всяка сутрин»
, «често»
, «докато»
→ ατελής; «изведнъж»
, «една зима»
→ αοριστ.
Баба ми всяка сутрин ни правеше баница.
Κάθε πρωί η γιαγιά μου μάς έφτιαχνε μπάνιτσα.
Една зима натрупа много сняг и училищата бяха затворени.
Έναν χειμώνα έπεσε πολύ χιόνι και τα σχολεία έκλεισαν.
Καλοκαίρια στη γιαγιά
Като малък прекарвах всяко лято при баба и дядо в едно село до Велико Търново. Къщата им беше стара, но дворът беше огромен. Сутрин ставах рано и помагах на дядо в градината. Баба правеше баница и ни викаше за закуска. Следобед играехме с другите деца на улицата до късно. Тогава нямахме телефони, но никога не ни беше скучно. Едно лято се случи нещо невероятно — дядо ми купи колело! Цял ден го карах по улиците на селото и вечерта се прибрах уморен, но щастлив. И до днес, когато ям баница, си спомням за онова лято.
Όταν ήμουν μικρός, περνούσα κάθε καλοκαίρι με τον παππού και τη γιαγιά μου σε ένα χωριό κοντά στο Βέλικο Τάρνοβο. Το σπίτι τους ήταν παλιό, αλλά η αυλή ήταν τεράστια. Τα πρωινά σηκωνόμουν νωρίς και βοηθούσα τον παππού στον κήπο. Η γιαγιά έφτιαχνε μπάνιτσα και μας φώναζε για πρωινό. Τα απογεύματα παίζαμε με τα άλλα παιδιά στον δρόμο μέχρι αργά. Τότε δεν είχαμε κινητά, αλλά ποτέ δεν βαριόμασταν. Ένα καλοκαίρι συνέβη κάτι καταπληκτικό — ο παππούς μού αγόρασε ποδήλατο! Γύριζα όλη μέρα στους δρόμους του χωριού και το βράδυ γύριζα σπίτι κουρασμένος αλλά ευτυχισμένος. Ακόμα και σήμερα, όταν τρώω μπάνιτσα, θυμάμαι εκείνο το καλοκαίρι.
Παραδείγματα
Като малък живеех при баба и дядо на село.
Όταν ήμουν παιδί, ζούσα με τον παππού και τη γιαγιά μου στο χωριό.
Всяко лято ходехме на море с родителите си.
Κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε στη θάλασσα με τους γονείς μας.
Помня, че дворът ни беше много голям.
Θυμάμαι ότι η αυλή μας ήταν πολύ μεγάλη.
Цял ден играехме с децата на улицата.
Παίζαμε με τα παιδιά στον δρόμο όλη μέρα.
Тогава нямахме мобилни телефони и интернет.
Τότε δεν είχαμε κινητά τηλέφωνα ούτε ίντερνετ.
Израснах в малко село близо до Пловдив.
Μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Πλόβντιβ.
Коя беше любимата ти играчка като дете?
Ποιο ήταν το αγαπημένο σου παιχνίδι όταν ήσουν παιδί;
Спомням си първия си ден в училище.
Θυμάμαι την πρώτη μου μέρα στο σχολείο.
Често ли ходеше при баба си на село?
Πήγαινες συχνά στη γιαγιά σου στο χωριό;
Приятелят ми от детството сега живее в Германия.
Ο παιδικός μου φίλος τώρα ζει στη Γερμανία.