B1 · Ενότητα 1
Ευγενικά και διπλωματικά
Θα διαφωνήσεις και θα κάνεις προτάσεις ευγενικά, χωρίς να προσβάλεις κανέναν.
Νέες λέξεις
προτείνω
«Предлагам да…»
+ ρήμα: «Предлагам да направим пауза.»
(Προτείνω να κάνουμε ένα διάλειμμα.)
μου φαίνεται
Πιο ήπιο από το «мисля»
: «Струва ми се, че…»
ως ένα σημείο
«Донякъде си прав.»
— ευγενική μερική συμφωνία.
όχι εντελώς
«Не съм съвсем съгласна.»
— πιο ήπιο από ένα σκέτο «όχι».
Σε καταλαβαίνω, αλλά…
Ευγενικός τύπος (Ви́е): «Разбирам ви, но…»
επιτρέψτε μου
«Позволете да…»
+ ρήμα σε α΄ πρόσωπο: «Позволете да не се съглася.»
διακόπτω
«Извинявайте, че ви прекъсвам…»
— ένας ευγενικός τρόπος να παρέμβεις.
σέβομαι
πιθανώς
Δεν νομίζω ότι…
Πιο ήπιο από το «Мисля, че не…»
: «Не мисля, че е добра идея.»
παραδέχομαι
«Признавам, че сгреших.»
= Παραδέχομαι ότι έκανα λάθος.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά…
Μαλακώνει μια δήλωση που μπορεί να μην αρέσει στον άλλον.
για να είμαι ειλικρινής
ευγενικός
αγενής
ίσως
καλύτερα να
«По-добре да»
+ ρήμα στο σωστό πρόσωπο: «По-добре да останеш вкъщи.»
(Καλύτερα να μείνεις σπίτι.)
Γιατί δεν…
Ήπια πρόταση: «Защо не опиташ?»
(Γιατί δεν δοκιμάζεις;)
συγγνώμη· με συγχωρείτε
Ευγενικό: για να τραβήξετε την προσοχή κάποιου ή για να ζητήσετε συγγνώμη.
Δουλειά το Σάββατο;
Ο κ. Κίροφ, ο προϊστάμενος
Колеги, проектът закъснява. Предлагам да работим и в събота.
Συνάδελφοι, το έργο έχει καθυστερήσει. Προτείνω να δουλέψουμε και το Σάββατο.
Извинявайте, че ви прекъсвам. Може ли да кажа нещо?
Συγγνώμη που διακόπτω. Μπορώ να πω κάτι;
Ο κ. Κίροφ, ο προϊστάμενος
Разбира се, заповядайте.
Φυσικά, παρακαλώ.
Разбирам ви, но не мисля, че съботата е решение. Хората са уморени.
Σας καταλαβαίνω, αλλά δεν νομίζω ότι το Σάββατο είναι η λύση. Ο κόσμος είναι κουρασμένος.
Ο κ. Κίροφ, ο προϊστάμενος
Донякъде сте прави. Но какво предлагате вие?
Έχετε δίκιο ως ένα σημείο. Αλλά τι προτείνετε;
Не е ли по-добре да разпределим задачите между всички?
Δεν θα ήταν καλύτερα να μοιράσουμε τις εργασίες σε όλους;
Ο κ. Κίροφ, ο προϊστάμενος
Хм. Струва ми се разумно. А ако не стигне времето?
Χμ. Ακούγεται λογικό. Κι αν δεν φτάσει ο χρόνος;
Тогава може би ще помолим клиента за още една седмица.
Τότε ίσως ζητήσουμε από τον πελάτη μία εβδομάδα ακόμα.
Ο κ. Κίροφ, ο προϊστάμενος
Добре, признавам, че това е по-добър план. Благодаря ви.
Εντάξει, παραδέχομαι ότι αυτό είναι καλύτερο σχέδιο. Ευχαριστώ.
Γραμματική
Οι ευγενικές φράσεις συχνά χρησιμοποιούν «да»
+ ρήμα: «Позволете да не се съглася.»
, «Предлагам да направим пауза.»
, «Не е ли по-добре да попитаме?»
. Μια ερώτηση ακούγεται πιο ήπια από μια εντολή, και το «Не мисля, че…»
είναι πιο ήπιο από το «Грешиш»
.
Позволете да не се съглася с вас.
Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω μαζί σας.
Предлагам да направим кратка пауза.
Προτείνω να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα.
Не е ли по-добре да попитаме сервитьора?
Δεν θα ήταν καλύτερα να ρωτήσουμε τον σερβιτόρο;
«да»
Απότομοι ή ευγενικοί;
В разговор една и съща фраза може да звучи различно за различни хора. Някои предпочитат по-директен стил, а други — по-учтиви форми. Затова е полезно да обръщаме внимание и на думите, и на тона. Когато не сме съгласни, често смекчаваме мнението си. Вместо „Грешиш“ казваме „Не мисля, че е така“ или „Може и да греша, но…“. В офиса и с непознати използваме „Вие“ и фрази като „Позволете да…“ или „Не е ли по-добре да…?“. С приятели сме по-директни: „Честно казано, не ми харесва.“ Внимавайте и с тона. Една и съща фраза може да звучи учтиво или грубо — зависи как я казвате. Усмивката и въпросът вместо заповед помагат много: „Може ли да затворите прозореца?“ звучи много по-добре от „Затворете прозореца!“. На масата понякога се обсъждат политика, футбол или цени. Спорът не винаги е кавга, но е важно всички да се чувстват добре. Ако събеседникът ви се притеснява, сменете темата. Можете да попитате: „Искаш ли да говорим за нещо друго?“ Не е нужно да продължавате разговор, който е неприятен за някого.
Στη συνομιλία, η ίδια φράση μπορεί να ακούγεται διαφορετικά σε διαφορετικούς ανθρώπους. Κάποιοι προτιμούν ένα πιο άμεσο στυλ, ενώ άλλοι προτιμούν πιο ευγενικές φόρμες. Γι' αυτό βοηθάει να δίνουμε προσοχή τόσο στις λέξεις όσο και στον τόνο. Όταν διαφωνούμε, συχνά μαλακώνουμε τη γνώμη μας. Αντί για «Κάνεις λάθος» λέμε «Δεν νομίζω» ή «Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά…». Στο γραφείο και με αγνώστους χρησιμοποιούμε το ευγενικό «Вие»
και φράσεις όπως «Επιτρέψτε μου να…» ή «Δεν θα ήταν καλύτερα να…;». Με τους φίλους είμαστε πιο άμεσοι: «Για να είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσει». Πρόσεχε και τον τόνο σου. Η ίδια φράση μπορεί να ακούγεται ευγενική ή αγενής — εξαρτάται από το πώς την λέτε. Ένα χαμόγελο και μια ερώτηση αντί για παραγγελία βοηθούν πολύ: «Θα μπορούσες να κλείσεις το παράθυρο;» ακούγεται πολύ καλύτερα από το «Κλείσε το παράθυρο!». Η πολιτική, το ποδόσφαιρο ή οι τιμές έρχονται μερικές φορές στο τραπέζι. Η συζήτηση δεν είναι πάντα καυγάς, αλλά όλοι πρέπει να νιώθουν άνετα. Εάν το άτομο με το οποίο μιλάτε φαίνεται ανήσυχο, αλλάξτε θέμα. Μπορείτε να ρωτήσετε, «Θα θέλατε να μιλήσουμε για κάτι άλλο;» Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε μια συζήτηση που κάνει κάποιον να νιώθει άβολα.
Παραδείγματα
Струва ми се, че сметката не е правилна.
Μου φαίνεται ότι ο λογαριασμός δεν είναι σωστός.
Не мисля, че е добра идея да тръгнем сега.
Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να φύγουμε τώρα.
Разбирам те, но и аз имам право на мнение.
Σε καταλαβαίνω, αλλά κι εγώ δικαιούμαι να έχω γνώμη.
Извинявайте, че ви прекъсвам, но трябва да тръгвам.
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά πρέπει να φύγω.
Уважавам мнението ти, но мисля иначе.
Σέβομαι τη γνώμη σου, αλλά το βλέπω διαφορετικά.
Може и да греша, но този автобус не спира тук.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτό το λεωφορείο δεν σταματά εδώ.
Честно казано, супата е малко солена.
Για να είμαι ειλικρινής, η σούπα είναι λίγο αλμυρή.
Вероятно си прав, но искам да проверя.
Μάλλον έχεις δίκιο, αλλά θέλω να το ελέγξω.
Не бъди груб, той само иска да помогне.
Μην είσαι αγενής — θέλει απλώς να βοηθήσει.