Αργκό και νεανική γλώσσα

Ако се возиш в софийското метро след училище, ще чуеш съвсем различен български. Учениците си казват „Кво става, брато?“ вместо „Здравей, как си?“. Всичко хубаво е „яко“, „готино“ или „супер“, а всеки добър приятел е „пич“. Ако някой закъснее, отговорът е „Няма стрес!“. Когато нещо е скучно, то е „тъпо“, а когато някой учи цяла нощ за изпит, казват, че „зубри“. А когато много искат да направят нещо, казват: „Имам мерак!“ Някои от тези думи идват от турски, а други — от английски, като „окей“ и „парти“. Жаргонът се променя бързо: думи, които бяха модни преди двадесет години, днес звучат смешно. Но внимавай! Жаргонът е за приятели. Ако кажеш на учителката си „Кво става?“, тя едва ли ще се зарадва. Изрази като „не ми пука“ много хора смятат за груби. С непознати, с по-възрастни и в офиса говори нормално: „Здравейте“, „Чудесно“, „Благодаря“. Най-добрият съвет? Слушай, смей се и опитвай лека-полека. Когато български приятел ти каже „Ти си голям пич!“, значи вече си свой човек.

Αν μπεις στο μετρό της Σόφιας μετά το σχολείο, θα ακούσεις εντελώς διαφορετικά βουλγαρικά. Οι μαθητές λένε «⁠Τι λέει, φίλε;⁠» αντί για «⁠Γεια, τι κάνεις;⁠». Ό,τι καλό είναι «⁠τέλειο⁠», «⁠ωραίο⁠» ή «⁠σούπερ⁠», και κάθε καλός φίλος είναι «⁠τύπος⁠». Αν κάποιος αργεί, η απάντηση είναι «⁠Χαλαρά!⁠». Όταν κάτι είναι βαρετό, είναι «⁠μάπα⁠», κι όταν κάποιος διαβάζει όλη νύχτα για εξετάσεις, λένε ότι «⁠έχει πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα⁠». Κι όταν θέλουν πολύ να κάνουν κάτι, λένε: «⁠Πεθαίνω να το κάνω!⁠» Κάποιες από αυτές τις λέξεις ήρθαν από τα τουρκικά, άλλες από τα αγγλικά, όπως το «⁠οκέι⁠» και το «⁠πάρτι⁠». Η αργκό αλλάζει γρήγορα: λέξεις που ήταν της μόδας πριν από είκοσι χρόνια σήμερα ακούγονται αστείες. Αλλά προσοχή! Η αργκό είναι για τους φίλους. Αν πεις «⁠Τι λέει;⁠» στη δασκάλα σου, μάλλον δεν θα χαρεί. Πολλοί θεωρούν αγενείς εκφράσεις όπως «⁠δεν μου καίγεται καρφί⁠». Με αγνώστους, με μεγαλύτερους και στο γραφείο μίλα κανονικά: «⁠Γεια σας⁠», «⁠Υπέροχα⁠», «⁠Ευχαριστώ⁠». Η καλύτερη συμβουλή; Άκου, γέλα και δοκίμαζε σιγά σιγά. Όταν ένας Βούλγαρος φίλος σού πει «⁠Είσαι φοβερός τύπος!⁠», σημαίνει ότι πια είσαι ένας από αυτούς.