Κουβέντα με φίλους

В България хората минават на ти доста бързо. Колегите в един офис обикновено си говорят на ти още от първия ден, дори ако между тях има разлика във възрастта. Младите хора почти винаги си говорят на ти — в кафенето, във фитнеса, в университета. А между приятели и роднини вие звучи странно и студено. Но има ситуации, в които вие е задължително. Когато говорим с непознат по-възрастен човек, с лекар, с учител или със служител в институция, използваме вие. Ако кажете „ти“ на възрастна жена в автобуса, тя може да се обиди. Кой предлага да минем на ти? Обикновено по-възрастният или този, който е по-високо в йерархията. Той може да каже: „Да минем на ти?“ или просто „Може на ти.“ Тогава е учтиво да се съгласите. Интересно е, че в магазина и в кафенето продавачите често казват ти на млади клиенти. Това не е грубо — просто звучи по-приятелски. Ако не сте сигурни, започнете с вие. Никой няма да се обиди, че сте прекалено учтиви.

Στη Βουλγαρία οι άνθρωποι περνούν στο «⁠ти⁠» αρκετά γρήγορα. Οι συνάδελφοι σε ένα γραφείο συνήθως μιλούν στον ενικό από την πρώτη μέρα, ακόμα κι αν έχουν διαφορά ηλικίας. Οι νέοι σχεδόν πάντα μιλούν μεταξύ τους στο «⁠ти⁠» — στο καφέ, στο γυμναστήριο, στο πανεπιστήμιο. Και ανάμεσα σε φίλους και συγγενείς το «⁠вие⁠» ακούγεται παράξενο και ψυχρό. Υπάρχουν όμως περιστάσεις όπου το «⁠вие⁠» είναι απαραίτητο. Όταν μιλάμε σε έναν ηλικιωμένο άγνωστο, σε γιατρό, σε δάσκαλο ή σε υπάλληλο δημόσιας υπηρεσίας, χρησιμοποιούμε το «⁠вие⁠». Αν πείτε «⁠ти⁠» σε μια ηλικιωμένη κυρία στο λεωφορείο, μπορεί να προσβληθεί. Ποιος προτείνει να περάσετε στο «⁠ти⁠»; Συνήθως ο μεγαλύτερος ή όποιος είναι ψηλότερα στην ιεραρχία. Μπορεί να πει: «⁠Να περάσουμε στο «ти⁠»;» ή απλώς: «⁠Ти⁠» — μια χαρά είναι. Τότε είναι ευγενικό να συμφωνήσετε. Είναι ενδιαφέρον ότι στα μαγαζιά και στα καφέ το προσωπικό συχνά μιλά στο «⁠ти⁠» στους νέους πελάτες. Δεν είναι αγένεια — απλώς ακούγεται πιο φιλικό. Αν δεν είστε σίγουροι, ξεκινήστε με το «⁠вие⁠». Κανείς δεν θα προσβληθεί επειδή ήσασταν υπερβολικά ευγενικοί.