Για ένα αντικείμενο: «⁠Писмата ги пазим⁠». Για ένα άτομο που βιώνει ένα συναίσθημα: «⁠На баба ѝ е приятно⁠». Το «⁠Ѝ⁠» και το «⁠ги⁠» έχουν διαφορετικούς ρόλους. Μην διπλασιάζετε κάθε αντικείμενο μηχανικά: εδώ το θέμα με πρόσοψη είναι ήδη οικείο.

На баба ѝ е приятно, когато слушаме внимателно.

Η γιαγιά το απολαμβάνει όταν ακούμε προσεκτικά.

Писмата ги съхраняваме в кутия, а копията — в семеен архив.

Διατηρούμε τα γράμματα σε ένα κουτί και τα αντίγραφα σε ένα οικογενειακό αρχείο.

Κλιτικός διπλασιασμός: ουσιαστικό και σύντομη αντωνυμία

Παραδείγματα

Баба ми пази писма, които разказват за живота ѝ като студентка.

Η γιαγιά μου κρατά γράμματα που περιγράφουν τη ζωή της ως φοιτήτρια.

Съвременникът помни преживяното, но може да обърка точната дата.

Ένας σύγχρονος θυμάται την εμπειρία, αλλά μπορεί να μπερδέψει την ακριβή ημερομηνία.

Не всеки семеен разказ може да бъде потвърден с документ.

Δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί κάθε οικογενειακή ιστορία με ένα έγγραφο.

Каквато и да е личната ни оценка, трябва да посочим източника.

Όποια και αν είναι η προσωπική μας κρίση, πρέπει να αναφέρουμε την πηγή.

Това е площадът, където всяка година има възпоменание.

Αυτή είναι η πλατεία όπου κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο.

Можем ли да запишем разговора, или предпочиташ само да си говорим?

Μπορούμε να ηχογραφήσουμε τη συνομιλία ή προτιμάς απλώς να μιλήσουμε;

Различните спомени не означават непременно, че някой лъже.

Οι διαφορετικές αναμνήσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι κάποιος λέει ψέματα.

Да съхраним паметта не означава да скрием противоречията.

Η διατήρηση της μνήμης δεν σημαίνει απόκρυψη αντιφάσεων.

Έναρξη μαθήματος