Νικόλα Βαπτσάροφ

Ето — аз дишам, работя, живея и стихове пиша (тъй както умея). С живота под вежди се гледаме строго и боря се с него, доколкото мога. Авторски коментар Това е началото на «Вяра». Думата ето насочва вниманието така, както би го направил жив събеседник. След нея идват действия от всекидневието. Дишането, трудът, живеенето и писането са поставени в една редица. От това не следва, че всички са тъждествени. Следва, че говорителят въвежда стиховете като част от действителното си присъствие, а не като бягство от него. Кратките редове подчертават отделните глаголи, но смисълът им се свързва в общо изказване. Опитай да прочетеш изброяването без пълно спиране след всеки глагол. След това добави кратки задържания и сравни. Кой прочит по-добре съчетава изброяването с разговорната интонация? Скобите създават уговарка за умението да се пише. Те не са доказателство, че поетът е неспособен. Разграничавай лирическия говорител от историческата личност и от оценката си за цялата творба. В уговарката може да се чуе скромност, самоирония или опит за близост със слушателя; изборът изисква аргумент. Срещата с живота е описана като напрегнато гледане и борба. Образът му придава черти на събеседник. Не обявявай напрежението за окончателен отказ от живота: следващата част на стихотворението изрично възразява на подобен извод. Тук упражняваме умението да слушаме как един глас сам коригира възможното си разбиране от другите.

Εδώ — αναπνέω, εργασία, ζω, και γράφουν ποιήματα (όσο καλύτερα μπορώ). Με ζωή, κάτω από τα φρύδια μας, κοιτάμε ο ένας τον άλλον αυστηρά, και το παλεύω όσο μπορώ. Σχολιασμός διδασκαλίας Αυτό είναι το άνοιγμα της Πίστης. Η λέξη «⁠ето⁠» κατευθύνει την προσοχή όπως θα μπορούσε ένας ζωντανός συνομιλητής. Ακολουθούν καθημερινές πράξεις. Η αναπνοή, η εργασία, η ζωή και η γραφή τοποθετούνται σε μια σειρά. Αυτό δεν τα κάνει πανομοιότυπα. Εισάγει τον στίχο ως μέρος της πραγματικής παρουσίας του ομιλητή, παρά ως διαφυγή από αυτόν. Οι σύντομες γραμμές επισημαίνουν μεμονωμένα ρήματα, αλλά οι έννοιές τους ενώνονται σε μια ενιαία έκφραση. Δοκιμάστε να διαβάσετε τη λίστα χωρίς να σταματήσετε τελείως μετά από κάθε ρήμα. Στη συνέχεια, προσθέστε σύντομες αναστολές και συγκρίνετε. Ποια ανάγνωση συνδυάζει καλύτερα τη λίστα με τον συνομιλητικό τονισμό; Οι αγκύλες δίνουν ένα προσόν σχετικά με την ικανότητα γραφής. Δεν αποδεικνύουν ότι ο ποιητής είναι ανίκανος. Ξεχωρίστε τον λυρικό ομιλητή από το ιστορικό πρόσωπο και από την εκτίμησή σας για το όλο έργο. Το προσόν μπορεί να υποδηλώνει σεμνότητα, αυτοειρωνεία ή προσπάθεια να έρθετε πιο κοντά στον ακροατή. η επιλογή σου χρειάζεται επιχείρημα. Η συνάντηση με τη ζωή περιγράφεται ως τεταμένος αμοιβαίος έλεγχος και αγώνας. Η εικόνα δίνει ζωή τις ιδιότητες ενός συνομιλητή. Μην δηλώσετε αυτή την ένταση ως οριστική απόρριψη της ζωής: το επόμενο μέρος του ποιήματος αμφισβητεί ρητά ένα τέτοιο συμπέρασμα. Εδώ εξασκούμαστε στο να ακούμε πώς μια φωνή διορθώνει μια πιθανή παρανόηση των λέξεων της.