Cosa mi è successo

Миналия понеделник ми се случи нещо много странно. Отначало всичко вървеше нормално: станах в седем, пих кафе и излязох за работа. Тъкмо стигнах до спирката, и автобусът тръгна пред очите ми. Докато чаках следващия, започна да вали, а аз, разбира се, бях забравил чадъра си вкъщи. По едно време до мен спря една кола. Шофьорът отвори прозореца и ме попита: „Георги, ти ли си?“ Оказа се, че това е Даниел, мой съученик от гимназията. Не се бяхме виждали от двайсет години! Даниел ме закара до офиса и по пътя си разказахме всичко за живота си. Междувременно шефът ми звъня три пъти, но аз не чух телефона. Когато най-сетне влязох в офиса, всички ме гледаха странно. Оказа се, че важната среща вече е свършила. За щастие, шефът не се ядоса. В крайна сметка този ден не беше чак толкова лош: изпуснах един автобус и една среща, но намерих стар приятел. Вечерта разказах всичко на жена си и двамата се смеехме дълго.

Lunedì scorso mi è successa una cosa molto strana. All'inizio andava tutto normalmente: mi sono alzato alle sette, ho bevuto un caffè e sono uscito per andare al lavoro. Proprio quando sono arrivato alla fermata, l'autobus è partito davanti ai miei occhi. Mentre aspettavo il successivo, ha cominciato a piovere, e ovviamente avevo lasciato l'ombrello a casa. A un certo punto una macchina si è fermata accanto a me. L'autista ha aperto il finestrino e mi ha chiesto: «⁠Georgi, sei tu?⁠» Si è scoperto che era Daniel, il mio compagno di liceo. Non ci vedevamo da vent'anni! Daniel mi ha accompagnato in ufficio, e per strada ci siamo raccontati tutto della nostra vita. Nel frattempo il mio capo mi ha chiamato tre volte, ma non ho sentito il telefono. Quando finalmente sono entrato in ufficio, tutti mi guardavano in modo strano. Si è scoperto che la riunione importante era già finita. Per fortuna il capo non si è arrabbiato. Alla fine quel giorno non è stato poi così male: ho perso un autobus e una riunione, ma ho ritrovato un vecchio amico. La sera ho raccontato tutto a mia moglie e abbiamo riso a lungo.