Czasowniki z „⁠се⁠” i „⁠си⁠”

Wiele czasowników bułgarskich ma małe „⁠се⁠” lub „⁠си⁠”. Jest częścią czasownika — uczcie się ich razem.

„⁠се⁠” — czynność wraca do ciebie lub przebiega w obie strony:

• „⁠мия се⁠” — myję; „⁠обличам се⁠” — Ubieram się
• „⁠Виждаме се утре.⁠” — Do zobaczenia jutro.
• niektóre czasowniki po prostu tego potrzebują: „⁠смея се⁠” (śmiech), „⁠надявам се⁠” (mam nadzieję)

„⁠си⁠” — dla siebie lub po prostu część czasownika: „⁠купих си яке⁠” (kupiłem sobie kurtkę), „⁠лягам си⁠” (idź spać), „⁠отивам си⁠” (zostaw), „⁠спомням си⁠” (pamiętaj).

„⁠се⁠” i „⁠си⁠” nigdy się nie zmieniają: „⁠аз се мия⁠”, „⁠те се мият⁠”. Kierują się zasadami krótkich słów: „⁠Казвам се Иван⁠”, ale „⁠Как се казваш?⁠”, „⁠Не се безпокой!⁠” (Nie martw się!)

„⁠се⁠” bez osoby = „⁠ludzie, jeden⁠”: „⁠Тук не се влиза.⁠” — Brak wpisu w tym miejscu.