Nauka bułgarskiego

B1 · Dział 7

Między przyjaciółmi

Swobodnie porozmawiasz z przyjaciółmi i zrozumiesz, kiedy przejść na „⁠ty⁠”.

Rozpocznij lekcję

Nowe słowa

Какво става?

Co tam?

Potoczne powitanie między przyjaciółmi. Nie myl z „⁠Какво стана?⁠” (Co się stało?).

Какво правиш?

Co u ciebie?

Często znaczy po prostu „⁠Как си?⁠” (Jak się masz?). Grzecznie: „⁠Какво правите?⁠”.

от сто години

od stu lat

Няма да повярваш!

Nie uwierzysz!

Стига!

Nie gadaj!

Ze zdziwieniem: „⁠Стига, бе!⁠” (Nie gadaj!). Z irytacją: „⁠Стига вече!⁠” — dość!

Да минем на ти?

Przejdźmy na „⁠ty⁠”?

Zwykle proponuje to starsza osoba albo szef.

Може!

Jasne!

Potoczne „⁠tak⁠” na zaproszenie: „⁠— Кафе? — Може!⁠”.

Договорено!

Umowa stoi!

нали

prawda?

Na końcu pytania, dla potwierdzenia: „⁠Ще дойдеш, нали?⁠” (Przyjdziesz, prawda?)

Пиши ми!

Napisz do mnie!

Grzecznie: „⁠Пишете ми⁠”.

звънна

zadzwonić

„⁠Ще ти звънна⁠” = zadzwonię do ciebie.

Чуваме се!

Zdzwonimy się!

липсвам

brakować

„⁠Липсваш ми⁠” = brakuje mi ciebie, tęsknię — podmiotem jest osoba, za którą tęsknisz, jak w polskim „⁠brakuje mi ciebie⁠”.

разговорен

potoczny

„⁠Разговорна реч⁠” — to, jak mówimy na co dzień, a nie jak piszemy.

ставаstava

jasne

Odpowiedź na zaproszenie: „⁠Става!⁠” = jasne, umowa stoi!

суперsuper

super

чаоchao

pa

Potoczne: i na pożegnanie, i na powitanie.

излизам

wychodzić

приятел

przyjaciel

O kobiecie: „⁠приятелка⁠”. „⁠Приятелят ми⁠” może też znaczyć „⁠mój chłopak⁠”.

свободенsvoboden

wolny

бе

no

Tylko między bliskimi: „⁠Ела бе!⁠” (chodźże tu!). Do nieznajomego, starszej osoby czy szefa brzmi niegrzecznie.

Spotkanie na ulicy

Niki, przyjaciółka

Ей, здравей! Не сме се виждали от сто години! Какво става?

Hej, cześć! Nie widzieliśmy się sto lat! Co tam?

Здравей! Все същото — много работа. А ти какво правиш?

Cześć! Po staremu — dużo pracy. A co u ciebie?

Niki, przyjaciółka

Няма да повярваш — смених работата! Вече съм в нова фирма.

Nie uwierzysz — zmieniłam pracę! Jestem teraz w nowej firmie.

Стига! Сериозно? Разказвай!

Nie gadaj! Serio? Opowiadaj!

Niki, przyjaciółka

Ще ти разкажа всичко, но сега бързам. Излизаме ли в петък вечер?

Opowiem ci wszystko, ale teraz się spieszę. Wyskoczymy gdzieś w piątek wieczorem?

Може! Къде и в колко?

Jasne! Gdzie i o której?

Niki, przyjaciółka

В седем пред НДК? После ще видим къде да отидем.

O siódmej przed Narodowym Pałacem Kultury (НДК)? Potem zobaczymy, dokąd pójść.

Договорено! Пиши ми, ако нещо се промени.

Umowa stoi! Napisz, jeśli coś się zmieni.

Niki, przyjaciółka

Става. Чуваме се! Чао!

Dobra. Zdzwonimy się! Pa!

Чао, до петък!

Pa, do piątku!

„⁠Ty⁠” czy „⁠Pan/Pani⁠”?

В България хората минават на ти доста бързо. Колегите в един офис обикновено си говорят на ти още от първия ден, дори ако между тях има разлика във възрастта. Младите хора почти винаги си говорят на ти — в кафенето, във фитнеса, в университета. А между приятели и роднини вие звучи странно и студено. Но има ситуации, в които вие е задължително. Когато говорим с непознат по-възрастен човек, с лекар, с учител или със служител в институция, използваме вие. Ако кажете „ти“ на възрастна жена в автобуса, тя може да се обиди. Кой предлага да минем на ти? Обикновено по-възрастният или този, който е по-високо в йерархията. Той може да каже: „Да минем на ти?“ или просто „Може на ти.“ Тогава е учтиво да се съгласите. Интересно е, че в магазина и в кафенето продавачите често казват ти на млади клиенти. Това не е грубо — просто звучи по-приятелски. Ако не сте сигурни, започнете с вие. Никой няма да се обиди, че сте прекалено учтиви.

W Bułgarii ludzie dość szybko przechodzą na „⁠ти⁠”. Koledzy z biura zwykle mówią sobie „⁠ти⁠” od pierwszego dnia, nawet jeśli dzieli ich różnica wieku. Młodzi prawie zawsze mówią do siebie „⁠ти⁠” — w kawiarni, na siłowni, na uczelni. A między przyjaciółmi i krewnymi „⁠вие⁠” brzmi dziwnie i chłodno. Są jednak sytuacje, w których „⁠вие⁠” jest obowiązkowe. Kiedy rozmawiamy ze starszą nieznajomą osobą, z lekarzem, nauczycielem albo urzędnikiem, mówimy „⁠вие⁠”. Jeśli powiesz „⁠ти⁠” starszej pani w autobusie, może się obrazić. Kto proponuje przejście na „⁠ти⁠”? Zwykle osoba starsza albo ta, która stoi wyżej w hierarchii. Może powiedzieć: „⁠Przejdziemy na «ти⁠”?» albo po prostu: „⁠Możemy mówić sobie «ти⁠”». Wtedy grzecznie jest się zgodzić. Co ciekawe, w sklepach i kawiarniach obsługa często mówi „⁠ти⁠” do młodych klientów. To nie jest niegrzeczne — po prostu brzmi bardziej przyjaźnie. Jeśli nie masz pewności, zacznij od „⁠вие⁠”. Nikt się nie obrazi, że byłeś zbyt uprzejmy.

Przykłady

Здравей, бе, Иване! Не сме се виждали от сто години!

Cześć, Iwan! Nie widzieliśmy się sto lat!

Какво става? Какво правиш напоследък?

Co tam? Co porabiasz ostatnio?

Липсваш ми! Кажи кога си свободен, да излезем някъде.

Brakuje mi ciebie! Powiedz, kiedy masz czas, to gdzieś wyskoczymy.

Няма да повярваш — срещнах Мария в метрото!

Nie uwierzysz — spotkałam Marię w metrze!

Стига, бе! Сериозно ли?

Nie gadaj! Serio?

Да минем на ти? Все пак сме колеги.

Przejdźmy na „⁠ty⁠”? W końcu jesteśmy kolegami.

Излизаме в събота вечер — идваш ли?

Wychodzimy w sobotę wieczorem — idziesz z nami?

Може! В колко часа и къде?

Jasne! O której i gdzie?

Договорено — в седем пред НДК.

Umowa stoi — o siódmej przed Narodowym Pałacem Kultury (НДК).

Пиши ми, когато тръгнеш, нали?

Napisz, jak wyjdziesz, dobra?

Ще ти звънна довечера. Чуваме се!

Zadzwonię do ciebie wieczorem. Zdzwonimy się!

С приятели говорим разговорно, а в офиса — по-официално.

Z przyjaciółmi mówimy potocznie, a w biurze — bardziej oficjalnie.

Rozpocznij lekcję