А а
буква:аTürkçedeki a gibi. Vurgusuzken daha kısadır ve ı'ya yaklaşır.


Kitaplık
Bulgarcada 30 Kiril harfi var. Birçoğu tanıdık görünür ama bazıları tuzaktır. Dinlemek ve üzerinden geçmek için bir harfe dokun.
Derse başlaTürkçedeki a gibi. Vurgusuzken daha kısadır ve ı'ya yaklaşır.


Türkçedeki b gibi. Kelime sonunda p gibi okunur: “хляб”
(ekmek) p ile biter.
Biraz 6 rakamına benzer — bu B'dir.


Türkçedeki v gibi — asla b gibi değil. Kelime sonunda f gibi okunur: “лъв”
.
B'ye benzer ama V'dir: “вълк”
= valk.


Sert g, “gol”deki gibi — asla ğ ya da c gibi değil.
Ters dönmüş bir L'ye benzer — bu G'dir, “gol”deki gibi.


Türkçedeki d gibi. Kelime sonunda t gibi okunur: “град”
.
Büyük Д küçük bir eve benzer — bu D'dir. Dikkat: Bulgar yazı tiplerinde küçük “д” g'ye benzer!


Türkçedeki e gibi. Asla “ye” diye okunmaz.

Türkçedeki j gibi (“garaj”). Kelime sonunda ş gibi okunur: “нож”
.
Türkçedeki j gibi okunur, “garaj”daki gibi.


Türkçedeki z gibi, “zil”deki gibi.
3 rakamına benzer — bu Z'dir, “zil”deki gibi.


Türkçedeki i gibi.
Ters çevrilmiş bir N'ye benzer — bu i ünlüsüdür.

Türkçedeki y gibi, “yok” ya da “bay”daki gibi.
Küçük yaylı “И”
: Türkçedeki y gibi okunur.


Türkçedeki k gibi, ama nefes çıkarmadan (hafif).


“Kalın” l, “kol”daki gibi; е ve и'den önce daha incedir, “lale”deki gibi.
Yunanca Λ'ya (lambda) benzer — bu L'dir.


Türkçedeki m gibi.


Türkçedeki n gibi — H değildir!
H'ye benzer ama N'dir: “нос”
= nos.


Türkçedeki o gibi. Vurgusuzken biraz u'ya kayar.


Türkçedeki p gibi, ama nefes çıkarmadan (hafif).
Yunanca Π gibi — bu P'dir. Dikkat: küçük “п” n'ye benzer!

Titrek bir r, Türkçedeki “Recep”in r'si gibi, ama sonda bile hep titreşimli.
P'ye benzer ama titrek bir R'dir: “риба”
= riba.


Her zaman s, “su”daki gibi — asla c ya da k değil.
C'ye benzer ama her zaman S'dir: “сова”
= sova.


Türkçedeki t gibi, ama nefes çıkarmadan (hafif).
El yazısında ve italik yazıda küçük “т” m'ye benzer — yine de T'dir.


Türkçedeki u gibi.
Y'ye benzer ama u ünlüsüdür: “ухо”
= uho.

Türkçedeki f gibi.
Yunanca Φ'ye benzer — bu F'dir.

Gırtlaktan gelen bir h, “ahır”daki h gibi ama biraz daha sert — asla okunmadan geçilmez.
X'e benzer ama sert bir h'dir: “хляб”
= hlyab.


ts gibi, “pizza”daki zz sesi.
Kuyruklu bir U'ya benzer — bu ts'dir, “pizza”daki zz gibi.


Türkçedeki ç gibi, “çay”daki gibi.
4 rakamına benzer — bu Türkçedeki ç'dir.

Türkçedeki ş gibi, “şapka”daki gibi.
W'ye benzer ama Türkçedeki ş'dir.


İki ses: ş + t, “üşte” gibi: “щъркел”
, “поща”
.
Küçük kuyruklu Ш = Türkçedeki şt.
Gerçek bir ünlü, Türkçedeki ı'ya yakın.
Kancalı bir b'ye benzer ama Türkçedeki ı'ya yakın bir ünlüdür.

Tek başına bir ses değildir: yalnızca “ьо” içinde bulunur ve о'dan önceki ünsüzü inceltir — “шофьор”
şof-YOR diye okunur.
b'ye benzer ama kendi sesi yoktur — yalnızca “ьо” (yo) içinde bulunur.
“yu” gibi: y + u, “yukarı”daki gibi. Ünsüzden sonra onu inceltir.
IO'ya benzer — bu Türkçedeki yu'dur.

“ya” gibi, “yarın”daki gibi; ünsüzden sonra onu inceltir.
Ters çevrilmiş bir R'ye benzer — bu Türkçedeki ya'dır.

