Resmî durumlar

Казвам се Каролина, от Полша съм и от няколко месеца живея в Пловдив. Миналата седмица трябваше да отида в общината за адресна регистрация. Българският ми е добър, но много се притеснявах: как се говори учтиво със служител? Приятелката ми Вера ми даде няколко съвета: „Не започвай с «Искам». Започни с «Бих искала». И винаги говори на вие, дори ако служителят е по-млад от теб.“ Сутринта взех талон за ред и зачаках. Когато дойде моят ред, казах: „Добър ден, бих искала да подам заявление за адресна регистрация.“ Служителката се усмихна и ми даде формуляр. Няколко думи не разбрах, затова попитах: „Бихте ли могли да ми обясните какво означава това?“ Тя ми обясни много търпеливо. Попълних формуляра, подписах се и ѝ го подадох. Накрая се оказа, че съм забравила копието на договора за наем. Вече се ядосвах на себе си, но служителката каза: „Няма проблем, можете да го изпратите по имейл.“ Излязох от общината щастлива. Разбрах нещо важно: учтивият тон отваря много врати. А «бих» вече е моята малка вълшебна дума.

Adım Karolina, Polonyalıyım ve birkaç aydır Plovdiv'de yaşıyorum. Geçen hafta adres kaydım için belediyeye gitmem gerekti. Bulgarcam iyi ama çok gergindim: bir memurla nasıl kibar konuşulur? Arkadaşım Vera bana birkaç tavsiye verdi: “⁠«Искам⁠” (istiyorum) diye başlama. “⁠Бих искала⁠” (isterdim) diye başla. Ve memur senden genç olsa bile her zaman “siz» diye hitap et.” Sabah sıra numarası alıp bekledim. Sıram gelince şöyle dedim: “⁠İyi günler, adres kaydı için dilekçe vermek isterdim.⁠” Memur gülümsedi ve bana bir form verdi. Birkaç kelimeyi anlamadım, bu yüzden sordum: “⁠Bunun ne anlama geldiğini açıklayabilir miydiniz?⁠” Çok sabırla açıkladı. Formu doldurdum, imzaladım ve ona verdim. Sonunda kira sözleşmemin kopyasını unuttuğum ortaya çıktı. Kendime kızmaya başlamıştım bile ama memur şöyle dedi: “⁠Sorun değil, e-postayla gönderebilirsiniz.⁠” Belediyeden mutlu çıktım. Önemli bir şey anladım: kibar bir ton birçok kapıyı açar. “⁠бих⁠” de artık benim küçük sihirli kelimem.