İş kurmak

Преди пет години Елица работеше като счетоводител в голяма фирма в Пловдив. В свободното си време правеше керамични чаши и чинии — отначало само за приятели. Една вечер някой сподели снимка на чашите ѝ в социалните мрежи. За два дни Елица получи повече от сто поръчки. Така се роди идеята за бизнес. Първата стъпка беше бизнес планът. Елица изчисли колко ще струват пещта, материалите и наемът на малко ателие. Началната инвестиция беше около петнадесет хиляди евро — част от спестяванията ѝ и малък кредит. Тя регистрира фирма, а по-късно покани за съдружник една съученичка, която разбира от онлайн реклама. Първите две години бяха трудни. Конкуренцията от евтини вносни стоки беше голяма, а печалбата — малка. „Няколко пъти бях на ръба да се откажа“, признава тя. Днес фирмата има пет служители и изнася за Германия и Австрия. Според местен вестник оборотът ѝ миналата година се бил удвоил. Елица не потвърждава цифрите, но се усмихва: „Най-важното е, че всяка сутрин отивам на работа с удоволствие.“

Beş yıl önce Elitsa Plovdiv'de büyük bir şirkette muhasebeci olarak çalışıyordu. Boş zamanlarında seramik fincanlar ve tabaklar yapıyordu — başta sadece arkadaşları için. Bir akşam biri onun fincanlarının fotoğrafını sosyal medyada paylaştı. İki gün içinde Elitsa yüzden fazla sipariş aldı. İş fikri böyle doğdu. İlk adım iş planıydı. Elitsa fırının, malzemelerin ve küçük bir atölyenin kirasının ne kadar tutacağını hesapladı. Başlangıç yatırımı yaklaşık on beş bin avroydu — birikimlerinin bir kısmı ve küçük bir kredi. Bir şirket kurdu, daha sonra da internet reklamcılığından anlayan eski bir sınıf arkadaşını ortak olmaya davet etti. İlk iki yıl zordu. Ucuz ithal mallarla rekabet güçlüydü ve kâr azdı. “⁠Birkaç kez bırakmanın eşiğine geldim,⁠” diye itiraf ediyor. Bugün şirketin beş çalışanı var ve Almanya'ya ve Avusturya'ya ihracat yapıyor. Yerel bir gazeteye göre cirosu geçen yıl iki katına çıkmış. Elitsa rakamları doğrulamıyor ama gülümsüyor: “⁠En önemlisi, her sabah işe keyifle gidiyorum.⁠”